21 mei – Van Makarska naar Pučišća

Volgens de legende kwam de Trojaanse held Antonov, die ook Padova en Korčula stichtte, na de val van Troje naar het eiland Brač in het gezelschap van de herder Braha, de boer Silena en de matroos Elafa. Dat legt aan de moderne bezoeker uit waarom Brač nog altijd gekend is voor vis- en landbouwproducten (wijn, olijfolie, vijgen, nectarines en ander fruit), terwijl het belangrijkste exportproduct van oudsher de beroemde Brac-steen is. De steengroeven in de buurt van Pučišća waren al van in de oudheid bekend om de weersbestendige witte kalksteen. Het paleis van Diocletianus in Split werd er al van gebouwd, maar ook de Reichstag in Berlijn, de kathedraal van Liverpool en die van Trogir en last but not least: Het Witte Huis in Washington.
Tegenwoordig zijn de bijdragen van toeristen aan de lokale economie natuurlijk ook welkom. Daar gaan we ons best voor doen: Eerst naar het stadje Pučišća en morgen naar Bol.

[show_slider name=”puc-1″]
De steenhouwerschool van Pučišća is uniek in Europa. Studenten van overal in de wereld leren er de Grieks-Romeinse stijl en traditie. Ook het schoolgebouw zelf is gebouwd met stenen die door verschillende generaties studenten met de hand gemaakt zijn.
[show_slider name=”puc-2″]
We gaan hier eens langs bij een speciale steenkunstenaar.

Hij maakt niet alleen kleine souvenier-dingetjes. Zijn specialiteit is bouwen op schaal en er staan schaalmodellen van kerken en andere bekende gebouwen in Kroatië en ver daarbuiten.

Zijn pronkstuk is een schaalmodel van St.Pieters in Rome en we hebben echt wel geluk: Het staat nog in zijn atelier maar het zal binnen drie maanden verdwijnen naar de Paus.
Hij heeft het na lang onderhandelen gepresteerd om van het Vaticaan een kopie van de originele plannen te krijgen. Ze waren er van overtuigd dat hij het niet kon nabouwen en toch is dat heel goed gelukt na vijf jaar (!) werk.
En niet alleen zomaar de buitenkant: Alles is er, ook binnenin.

[show_slider name=puc-3]

Dit is de kunstenaar. Aan de muur ziet ge een foto in het Vatikaan met de paus die de plannen vastheeft (denk ik, ge moet uw fantasie gebruiken). We kregen een steentje. Misschien als aanmoediging om er ook mee te beginnen maar ik denk niet dat ik er meer mee ga doen dan op de kast zetten bij mijn andere buit.

Zo knipt hij dus steentje per steentje van een lange staaf.

Een detail van koepel en dak.

Het eiland Brač was naar het schijnt al bewoond in de brons- en ijzertijd. De Illyriërs noemden het eiland Brentos (hert) terwijl de Grieken het kenden als Elaphusa. Zoals veel van het grondgebied van het huidige Dalmatië werd het eiland ook onderdeel van het Romeinse rijk.
Het Kroatische volk vond zijn weg naar Brač in de 7e eeuw en in de 10e eeuw werd het een deel van het Kroatische koninkrijk van koning Tomislav. Zoals overal in deze streek volgden bezetters en bestuurders elkaar op tot aan de Kroatische onafhankelijkheid in 1991.
[show_slider name=”puc-4″]

Ik heb natuurlijk buit meegebracht van de steenhouwer.

De artistieke flakkertjes thuis… in actie.

[shortcoder id=”top”]